امکان سنجی مجدد برای انتقال یا ساماندهی پایتخت

اولین نشست امکان سنجی مجدد برای انتخاب یکی از دو راهکار «انتقال» یا «ساماندهی» پایتخت برای حل مشکلات شهر تهران در وزارت راه و شهرسازی برگزارشد.
پایگاه خبری بانک مسکن

به گزارش پایگاه خبری بانک مسکن-هیبنا، مطابق با مصوبه جلسه شهریورماه شورای ساماندهی مرکز سیاسی و اداری کشور و تمرکززدایی از تهران، وزارت راه و شهرسازی موظف به تکرار دوباره مسیر مطالعات امکان‌سنجی انتقال یا ساماندهی پایتخت برای حل مشکلات کنونی شهر تهران شد. در این راستا عصر روز گذشته نشستی با حضور جمع زیادی از نمایندگان و مسوولان دستگاه ­های دولتی، کارشناسان و صاحبنظران حوزه­ های مختلف در وزارت راه و شهرسازی برگزار شد. در جریان این نشست دو گروه موافقان و مخالفان انتقال یا ساماندهی پایتخت با اتکا به مطالعات و تحقیقات کارشناسی انجام شده به ارایه دیدگاه­های خود پرداختند. به طوری که مخالفان انتقال پایتخت با تاکید بر آن که از مسیر انتقال پایتخت یا انتقال مرکز سیاسی-اداری به شهر دیگر، نمی­ توان مشکلات و چالش ­های اساسی شهر تهران را رفع کرد، عنوان کردند: انتقال پایتخت بی فایده، ناموجه و خارج از توان مالی و فنی کنونی کشور است از این رو به جای انتقال، گزینه ساماندهی مجموعه شهری تهران-البرز باید در دستور کار قرار گیرد.

زهره داودپور عضو هیات مدیره شرکت عمران شهرهای جدید یکی از کارشناسان حاضر در این نشست با اشاره به سه دوره مطالعات انجام شده در کشور پیرامون موضوع انتقال پایتخت، عنوان کرد: به طور مشخص می­ توان بر آن تاکید کرد این نکته است که یک تصمیم و انتقال دفعتی نمی­تواند راهکار دور کردن مشکلات از شهر تهران باشد.

به گفته وی سابقه طرح این موضوع به سال 1323 باز می­گردد. طی دوره ­های گذشته هر زمان که با مشکل جدیدی در شهر تهران مواجه شدیم اولین راهکار ارایه شده آن بود که باید تهران را رها کرد.

وی با بیان اینکه از سال 68 تاکنون چندین مطالعه با محوریت انتقال پایتخت از شهر تهران انجام شده است، گفت: در مطالعه انجام شده از سوی شرکت شارستان، اگرچه به لحاظ کارشناسی به گزینه انتقال پایتخت به عنوان انتقال ساختار بوروکراتیک نظام قدرت پاسخ منفی داده و عنوان شد که این اقدام نمی­ تواند تاثیر چندانی برای حل مشکلات اقتصادی شهر تهران داشته باشد اما با این حال سه زمینه برای انتقال شامل یک نقطه پیرامونی پایتخت فعلی، یک نقطه با فاصله میانی و یک نقطه در مناطق دورتر شناسایی شد.

وی دومین مطالعه امکان­ سنجی انجام شده را به سال 87 تا 89 در دوره وزارت مرحوم کازرونی مربوط دانست و عنوان کرد: نتیجه این مطالعات مشخص کرد که برای پاسخ به این موضوع ابتدا باید به دو فرضیه پاسخ داده شود. اول آن که اگر هدف از انتقال پایتخت حل مشکلات شهر تهران است و آیا با انتقال مشکلات شهر تهران حل می­ شود یا خیر و دوم آنکه آیا تغییر پایتخت یک تصمیم سیاسی است؟ در این صورت باید گفت که با وجود انتقال پایتخت، مسائل شهر تهران حل نمی­ شود و همچنان بر سر جای خود باقی می­ ماند.

وی با اشاره به تجربه سایر کشورهای دنیا در موضع انتقال پایتخت از شهری به شهر دیگر اظهار کرد: این تجربه نشان می ­دهد حتی با تغییر پایتخت مسائل شهری که پایتخت از آنجا منتقل شده باقی مانده است. در نتیجه حتی اگر در مطالعات جدید نتیجه ­ای جز مطالعات قبلی حاصل شود باید این موضوع مد نظر قرار گیرد که شهر تهران باید جداگانه ساماندهی شود.

وی با اشاره به آخرین مطالعات انجام شده از سوی تیم تحقیقاتی شورای ساماندهی پایتخت از سال 94 تا سال جاری، گفت: در یک جمع بندی می­ توان گفت تغییر پایتخت یک مساله دفعی نیست که بگوییم می توان با انتقال یک باره پایتخت از تهران به یک شهر دیگر تمام مشکلات را از شهر تهران دور کنیم. اما در روش جایگزین که برمبنای آن نقش های مختلف شهر مادر به ویژه نقش اقتصادی آن که تمرکز بیش از حدی در تهران دارد، در یک روند تدریجی از شهر تهران کاسته می­ شود.


کلید واژه ها


ارسال نظر

تعداد کاراکتر 0 از 4000