مهار مالیاتی سوداگران بخش مسکن

بررسی های یک پژوهش از تجربه کشورها نشان می دهد که چگونه ابزار مالیات برای مهار سوداگری در بخش مسکن به کار گرفته شده است.
پایگاه خبری بانک مسکن

به گزارش پایگاه خبری بانک مسکن-هیبنا، یکی از سوالات مهم این است که کشورهای دنیا از طریق سیاست های مالیاتی، چطور اقدام به مهار سوداگری در بخش مسکن کرده اند. بررسی های مرکز پژوهش های مجلس با عنوان الگوی راهبردی حمایت از تولید نشان می دهد که این مالیات ها در دو سطح ملی و محلی اخذ می شود. بر اساس این گزارش، در دنیا برای کنترل انگیزه هایی که به امید افزایش قیمت و کسب سود به جای سرمایه گذاری در تولید، اقدام به خرید مسکن و نگهداری آن می کنند، مالیات برافزایش ارزش زمین و مسکن وضع می شود. این مالیات به صورت درصدی از افزایش ارزش معاملاتی زمین یا مسکن در هنگام نقل و انتقال از فروشنده دریافت می شود. این مالیات تنها مقصود سوداگرانه را هدف قرار می دهد. همچنین در بسیاری از کشورها مالیات برعایدی سرمایه اجرا می شود و مسکن اول افراد به دلیل مصرفی بودن و استفاده از مالیات معاف می شوند.
همچنین در برخی از کشورها نیز مالیات بر افزایش ارزش وضع شده است. به عنوان مثال، در انگلیس، قانون فعلی معافیت بر افزایش ارزش در انگلیس در سال 1979 به تصویب رسید و در سال 1982 به اجرا درآمد. در این قانون مالکان موظف به تهیه سالانه فرم خود ارزیابی و تحویل فرم به اداره درآمدهای زمین هستند. مبنای ارزشگذاری زمین و مسکن ارزش آن در بازار آزاد است. مسکن اصلی و مورد استفاده افراد معاف از این نوع مالیات است. در این کشور مقدار مالیات مذکور 40 درصد بوده و بر حسب زمان مالکیت زمین یا مسکن، درصدی از سود حاصل از مابه التفاوت قیمت خرید و فروش، مبنای مالیات قرار می گیرد. در ایرلند، در سال 1997 سودهای کسب شده از طریق فروش ملک مشمول مالیات شد. مبنای سود اعلامی نیز خود اظهاری است. نرخ این مالیات به طور عمومی معادل 20 درصد است و در مورد زمین هایی که به کاربری بهینه خود تخصیص نیافته اند، معادل 40 درصد است. مسکن اصلی و مصرفی افراد معاف از مالیات است.
همچنین در کشور کانادا میزان مالیات بر افزایش ارزش به صورت عمومی معادل50 درصد است و مسکن اولیه معافیت مالیاتی دارد. از سال 1981 به بعد به ازای هر خانوار تنها یک مسکن به عنوان ملک اصلی و مورد استفاده در نظر گرفته شده است که باید حداقل برای یک سال متعلق به مالک بوده و در آن سکونت داشته باشد. در فرانسه، تفاوت قیمت خرید و نهایی فروش، مبنای مالیاتی است. اگر فرد ساکن فرانسه باشد نرخ معادل 27 درصد و در غیر اینصورت 16 درصد است. ملک اول و مصرفی نیز معاف از مالیات محسوب می شود.
بر اساس این گزارش در ایالت های متعددی از آمریکا مالیات وجود دارد و ملک اول افراد معاف از مالیات است، اما مسکن مصرفی افراد مجرد تا رقم 250 هزار دلار و مسکن مصرفی افراد متاهل تا 500 هزار دلار از مالیات معاف اند. این گزارش تاکید می کند که در کشورهای دیگر نظیر کرواسی، دانمارک، کره جنوبی و قبرس، سود ناشی از افزایش ارزش زمین و مسکن به عنوان درآمد تلقی شده و از این سود در قانون مالیات بر درآمد، مالیات اخذ می شود.


کلید واژه ها


ارسال نظر

تعداد کاراکتر 0 از 4000